Markiz’deki Kadın / Ayşe Övür

Her doğum, eski benliğimizi de içinde taşıdığımız bir kabuk değişimidir. Peki, bir kadın kendini kendinden kaç farklı şekilde doğurabilir? Ayşe Övür, Markiz’deki Kadın adlı romanında başkasının boynundan aldığı ipi, ilmek ilmek kendi boynuna işleyen Nilüfer’in yolculuğunu anlatıyor. Kırgınlıklar ve sırlarla dolu bir geçmiş, Markiz Pastanesi’nin ahşap masalarında iyileşmeyi bekliyor.

Tuğba Gönderiç Akbaş

Bu romanda zaman, ucu bucağı görünmeyen karanlık bir tünelde hapsolmuş gibi. Bu tünelde gördüğünüz ilk ışığa doğru yürür müydünüz? Peki, ya o ışık sizi yutacak bir alevse? Yanmayı göze alır mıydınız? Yüreğinizdeki ateşi, yanarak söndürebilir miydiniz? Ateş yalnız düştüğü yeri mi kül ederdi? Kim bilir, belki… Belki de dumanı ruhunuzu yeniden diriltirdi. Ayşe Övür Markiz’deki Kadın romanında, tüm bu sorgulamaları adeta ilmek ilmek işliyor Beyoğlu’nun tarihi atmosferine. Geçmiş yaraların cerahati yavaş yavaş sızıyor bugüne. Geçmişin yaralarıyla yüzleşmeye ve İstanbul’un karanlık tünellerinde bir ışık aramaya hazırsanız başlayalım.

İstanbul’un karmaşık ve büyüleyici sokaklarında gezinirken geçmişin izlerine rastlamamak mümkün müdür? İstanbul’un ara sokaklarında toza toprağa bulanmadan, hiçbir hayata dokunmadan yürüyebilir misiniz? İşte, bu romanı okurken karakterlerin peşi sıra arşınlıyorsunuz sokakları. Yolculuğunuzda bir kapının ardında saklanan geçmişe, bir apartmanın duvarlarına sinmiş sırlara, bir pastane masasında yarım bırakılmış aşklara rastlamanız hiç de şaşırtıcı olmuyor. Anlayacağınız, İstanbul herkese aynı yüzünü göstermiyor. Peki, siz bu kitapta bin bir suratlı İstanbul’un hangi yüzüyle karşılaşacaksınız? 

Evin Karanlık Odaları

Her evde zaman farklı şekillerde akar; her kapı, eşiğindeki gölgelerin hikayesini fısıldar. Peki ya aile nedir? Kimileri için kahkahaların paylaşıldığı kalabalık, kimileri için kalabalıklar içindeki yalnızlık, kimileri içinse sırtında ağırlaşan büyük bir kambur…  Bu ailede, Asım adı konmamış bir hüznün bekçiliğini yaparken; Aliye Hanım geleceğin parlak ışıkları altında bugünü ellerinden kaçırıyor. Hiç doğmamış bir çocuğun sancısı Leyla’nın ruhunu parçalarken, Orhan içindeki boşluğu sessizce doldurmaya çalışıyor. Nilüfer ise ipleri başkalarının elinde olan bir hayatı üzerine giyinmekle meşgul. Paramparça olmuş ruhların her biri kılıçtan keskin, sırça kadar kırılgan.

 Bilirsiniz, kendi ayak izini arayanlar için geçmişin tozlu yollarında yürümek her zaman kolay olmuyor. Sahi, babasına sığınamayan çocuklar nereye gidiyor; içlerindeki boşluğu nasıl dolduruyor? Yazar, bu soruların cevaplarını bir tokat gibi yüzümüze çarpıyor.

Yansımalar

Bir insan hem katil hem maktul olabilir mi? Aynı pencereden bakıp farklı manzaralar gören insanların yaraları aynı yerden kanar mı?

Nilüfer, tüm yaralarına rağmen sudaki aksini hayranlıkla izlerken bataklığın çamurundan koruyabilir mi kendini? Hayatın kıyısından yürürken ayaklarına takılan taşları boynuna zincir yapan Nilüfer, çoktan kalemi kırılmış bir hayatın yansıması aslında. Peki, boynuna dolanmış ilmekten kurtulmaya çalışırken sehpayı kim çekecek ayaklarından?

Yazar bu kitaptaki düğümleri çözmeniz için ipin bir ucunu elinize tutuşturuyor. Siz yine de bir düğüm de kendi içinize atmaya hazırlıklı olun!

Bu Kitabı Satın Al

Kitap Satın Al

Kitap Satın Al

Önizleme İçin Tıklayın